PÓŁPŁASZCZYZNA
Jedna z dwóch części, na jakie prosta rozcina płaszczyznę; prosta wyznaczająca ten podział należy do obu półpłaszczyzn. Prosta graniczna jest wspólnym brzegiem obu półpłaszczyzn.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Jedna z dwóch części, na jakie prosta rozcina płaszczyznę; prosta wyznaczająca ten podział należy do obu półpłaszczyzn. Prosta graniczna jest wspólnym brzegiem obu półpłaszczyzn.
półpłaszczyznoForma rzeczownika „półpłaszczyzna”, wołajnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | półpłaszczyzna | półpłaszczyzny |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | półpłaszczyźnie | półpłaszczyznom |
| Biernikkogo? co? | półpłaszczyznę | półpłaszczyzny |
| Narzędnikkim? czym? | półpłaszczyzną | półpłaszczyznami |
| Miejscownikw kim? w czym? | półpłaszczyźnie | półpłaszczyznach |
| Odchodnikod kogo? czego? | półpłaszczyzny | półpłaszczyzn |
| WołajnikTy... | półpłaszczyznoobecna forma | półpłaszczyzny |
Zobacz, w jakich słowach występuje: półpłaszczyzno
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.