PÓŁPRAWDZIWOŚĆ
Cecha tego, co półprawdziwe, czyli zawierające część prawdy i część fałszu lub ńepełną prawdę.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Cecha tego, co półprawdziwe, czyli zawierające część prawdy i część fałszu lub ńepełną prawdę.
półprawdziwośćForma rzeczownika „półprawdziwość”, mianownik i biernik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | półprawdziwośćobecna forma | półprawdziwości |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | półprawdziwości | półprawdziwościom |
| Biernikkogo? co? | półprawdziwośćobecna forma | półprawdziwości |
| Narzędnikkim? czym? | półprawdziwością | półprawdziwościami |
| Miejscownikw kim? w czym? | półprawdziwości | półprawdziwościach |
| Odchodnikod kogo? czego? | półprawdziwości | półprawdziwości |
| WołajnikTy... | półprawdziwości | półprawdziwości |
Zobacz, w jakich słowach występuje: półprawdziwość
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.