PÓŁNORMA
Funkcjonał określony na przestrzeni liniowej, który jest podaddytywny i dodatnio jednorodny; w analizie funkcjonalnej uogólnia pojęcie długości wektora, dopuszczając wartość zero także dla niezerowych wektorów.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Funkcjonał określony na przestrzeni liniowej, który jest podaddytywny i dodatnio jednorodny; w analizie funkcjonalnej uogólnia pojęcie długości wektora, dopuszczając wartość zero także dla niezerowych wektorów.
półnormyForma rzeczownika „półnorma”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | półnorma | półnormyobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | półnormie | półnormom |
| Biernikkogo? co? | półnormę | półnormyobecna forma |
| Narzędnikkim? czym? | półnormą | półnormami |
| Miejscownikw kim? w czym? | półnormie | półnormach |
| Odchodnikod kogo? czego? | półnormyobecna forma | półnorm |
| WołajnikTy... | półnormo | półnormyobecna forma |
Zobacz, w jakich słowach występuje: półnormy
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.