PÓŁKULTURA
Uprawa roślin użytkowych w ich naturalnym środowisku, ograniczona do najniezbędniejszych zabiegów uprawy gleby i ochrony roślin.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Uprawa roślin użytkowych w ich naturalnym środowisku, ograniczona do najniezbędniejszych zabiegów uprawy gleby i ochrony roślin.
półkulturęForma rzeczownika „półkultura”, biernik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | półkultura | półkultury |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | półkulturze | półkulturom |
| Biernikkogo? co? | półkulturęobecna forma | półkultury |
| Narzędnikkim? czym? | półkulturą | półkulturami |
| Miejscownikw kim? w czym? | półkulturze | półkulturach |
| Odchodnikod kogo? czego? | półkultury | półkultur |
| WołajnikTy... | półkulturo | półkultury |
Zobacz, w jakich słowach występuje: półkulturę
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.