PÓŁGŁOŚNOŚĆ
Cecha tego, co półgłośne, czyli niezbyt głośne; umiarkowana głośność dźwięku lub mówienia.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Cecha tego, co półgłośne, czyli niezbyt głośne; umiarkowana głośność dźwięku lub mówienia.
półgłośnośćForma rzeczownika „półgłośność”, mianownik i biernik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | półgłośnośćobecna forma | półgłośności |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | półgłośności | półgłośnościom |
| Biernikkogo? co? | półgłośnośćobecna forma | półgłośności |
| Narzędnikkim? czym? | półgłośnością | półgłośnościami |
| Miejscownikw kim? w czym? | półgłośności | półgłośnościach |
| Odchodnikod kogo? czego? | półgłośności | półgłośności |
| WołajnikTy... | półgłośności | półgłośności |
Zobacz, w jakich słowach występuje: półgłośność
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.