PÓŁAKORD
Ńepełny akord złożony z dwóch dźwięków o różnej wysokości i nazwie, zwykle w obrębie jednej gamy, pełniący funkcję przejściową między pełnymi akordami.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Ńepełny akord złożony z dwóch dźwięków o różnej wysokości i nazwie, zwykle w obrębie jednej gamy, pełniący funkcję przejściową między pełnymi akordami.
półakordowiForma rzeczownika „półakord”, dajnik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | półakord | półakordy |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | półakordowiobecna forma | półakordom |
| Biernikkogo? co? | półakord | półakordy |
| Narzędnikkim? czym? | półakordem | półakordami |
| Miejscownikw kim? w czym? | półakordzie | półakordach |
| Odchodnikod kogo? czego? | półakordu | półakordów |
| WołajnikTy... | półakordzie | półakordy |
Zobacz, w jakich słowach występuje: półakordowi
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.