PYSZAŁEK
Osoba bardzo zarozumiała, przechwalająca śę i uważająca śę za lepszą od innych, co zwykle budzi niechęć mówiącego.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Osoba bardzo zarozumiała, przechwalająca śę i uważająca śę za lepszą od innych, co zwykle budzi niechęć mówiącego.
pyszałkomForma rzeczownika „pyszałek”, dajnik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | pyszałek | pyszałkowie |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | pyszałkowi | pyszałkomobecna forma |
| Biernikkogo? co? | pyszałka | pyszałków |
| Narzędnikkim? czym? | pyszałkiem | pyszałkami |
| Miejscownikw kim? w czym? | pyszałku | pyszałkach |
| Odchodnikod kogo? czego? | pyszałka | pyszałków |
| WołajnikTy... | pyszałku | pyszałkowie |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | pyszałki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: pyszałkom
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.