PYRRUS
Historyczny król Epiru, żyjący w latach 319–272 p.n.e. Był królem Macedonii i Sycylii, a w Epirze sprawował władzę od 307 do 302 p.n.e. oraz od 297 p.n.e. aż do zgonu.
Starożytne imię męskie.
Występuje w 1 słowniku
pyrrusa
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
POKAŻ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaPokazuje rozpoznanie formy i zestawy odmiany. Pytania przy tabelach pomagają czytać przypadki, osoby i rodzaje.UKRYJ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaUkrywa rozpoznanie formy i zestawy odmiany.Odmiana obejmuje 5 form tego słowa.
PYRRUS
pyrrusaForma rzeczownika „Pyrrus”, odchodnik i biernik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
Rzeczownik
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | Pyrrus | - |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | Pyrrusowi | - |
| Biernikkogo? co? | Pyrrusaobecna forma | - |
| Narzędnikkim? czym? | Pyrrusem | - |
| Miejscownikw kim? w czym? | Pyrrusie | - |
| Odchodnikod kogo? czego? | Pyrrusaobecna forma | - |
| WołajnikTy... | Pyrrusie | - |
WYSTĘPOWANIE W INNYCH SŁOWACHWystępowanie w innych słowachZobacz, w jakich wyrazach pojawia śę ten sam fragment lub morfem.
Zobacz, w jakich słowach występuje: pyrrusa
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.