PUŁKOWNIKÓWNA
Dawniej: córka pułkownika.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Dawniej: córka pułkownika.
pułkownikównaForma rzeczownika „pułkownikówna”, mianownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | pułkownikównaobecna forma | pułkownikówny |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | pułkownikównie | pułkownikównom |
| Biernikkogo? co? | pułkownikównę | pułkownikówny |
| Narzędnikkim? czym? | pułkownikówną | pułkownikównami |
| Miejscownikw kim? w czym? | pułkownikównie | pułkownikównach |
| Odchodnikod kogo? czego? | pułkownikówny | pułkownikówien |
| WołajnikTy... | pułkownikówno | pułkownikówny |
Zobacz, w jakich słowach występuje: pułkownikówna
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.