PUŁKOWNIK
Stopień wojskowy zajmujący najwyższą pozycję pośród oficerów starszych i plasujący śę pońżej generała; odnosi śę również do osoby noszącej ten stopień.
W dawnym wojsku dowódca pułku lub kilku chorągwi jazdy.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Stopień wojskowy zajmujący najwyższą pozycję pośród oficerów starszych i plasujący śę pońżej generała; odnosi śę również do osoby noszącej ten stopień.
W dawnym wojsku dowódca pułku lub kilku chorągwi jazdy.
pułkownikForma rzeczownika „pułkownik”, mianownik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | pułkownikobecna forma | pułkownicy |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | pułkownikowi | pułkownikom |
| Biernikkogo? co? | pułkownika | pułkowników |
| Narzędnikkim? czym? | pułkownikiem | pułkownikami |
| Miejscownikw kim? w czym? | pułkowniku | pułkownikach |
| Odchodnikod kogo? czego? | pułkownika | pułkowników |
| WołajnikTy... | pułkowniku | pułkownicy |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | pułkowniki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: pułkownik
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.