PUSZAN
Hinduistyczne bóstwo opiekuńcze, jeden z bogów indyjskich; w wedyzmie bóg dróg, podróżnych i bydła, później kojarzony także z Słońcem. Był przewodnikiem zmarłych do świata ojców oraz strażnikiem stad bydła i dróg.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Hinduistyczne bóstwo opiekuńcze, jeden z bogów indyjskich; w wedyzmie bóg dróg, podróżnych i bydła, później kojarzony także z Słońcem. Był przewodnikiem zmarłych do świata ojców oraz strażnikiem stad bydła i dróg.
puszanaForma rzeczownika „Puszan”, odchodnik i biernik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | Puszan | - |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | Puszanowi | - |
| Biernikkogo? co? | Puszanaobecna forma | - |
| Narzędnikkim? czym? | Puszanem | - |
| Miejscownikw kim? w czym? | Puszanie | - |
| Odchodnikod kogo? czego? | Puszanaobecna forma | - |
| WołajnikTy... | Puszanie | - |
Zobacz, w jakich słowach występuje: puszana
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.