PUSTOGŁOWIE
Cecha osoby uznawanej za wyjątkowo głupią, często mimo jej odmiennego mniemania o sobie; także bezmyślność, lekkomyślność oraz brak wiedzy i wykształcenia.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Cecha osoby uznawanej za wyjątkowo głupią, często mimo jej odmiennego mniemania o sobie; także bezmyślność, lekkomyślność oraz brak wiedzy i wykształcenia.
pustogłowiuForma rzeczownika „pustogłowie”, dajnik, liczby pojedynczej, rodzaj ńjaki.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | pustogłowie | pustogłowia |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | pustogłowiuobecna forma | pustogłowiom |
| Biernikkogo? co? | pustogłowie | pustogłowia |
| Narzędnikkim? czym? | pustogłowiem | pustogłowiami |
| Miejscownikw kim? w czym? | pustogłowiuobecna forma | pustogłowiach |
| Odchodnikod kogo? czego? | pustogłowia | pustogłowi |
| WołajnikTy... | pustogłowie | pustogłowia |
Zobacz, w jakich słowach występuje: pustogłowiu
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.