PUSTOTA
Skłonność do figlów i lekkomyślnego postępowania; beztroskie usposobienie objawiające śę działaniem bez większego zastanowienia.
Występuje w 1 słowniku
pustocie
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
POKAŻ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaPokazuje rozpoznanie formy i zestawy odmiany. Pytania przy tabelach pomagają czytać przypadki, osoby i rodzaje.UKRYJ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaUkrywa rozpoznanie formy i zestawy odmiany.Odmiana obejmuje 10 form tego słowa.
PUSTOTA
pustocieForma rzeczownika „pustota”, dajnik i miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński. Forma przestarzała.
Rzeczownik
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | pustota | pustoty |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | pustocieobecna forma | pustotom |
| Biernikkogo? co? | pustotę | pustoty |
| Narzędnikkim? czym? | pustotą | pustotami |
| Miejscownikw kim? w czym? | pustocieobecna forma | pustotach |
| Odchodnikod kogo? czego? | pustoty | pustot |
| WołajnikTy... | pustoto | pustoty |
WYSTĘPOWANIE W INNYCH SŁOWACHWystępowanie w innych słowachZobacz, w jakich wyrazach pojawia śę ten sam fragment lub morfem.
Zobacz, w jakich słowach występuje: pustocie
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.