pustelniku

Osoba, która z własnego wyboru żyje w odosobnieniu, poświęcając śę modlitwie, pokucie i kontemplacji; w tradycji chrześcijańskiej często święty lub asceta. Przykładem są średniowieczni pustelnicy żyjący w eremach.

Członek zakonu o regule pustelniczej.

Przenośnie: osoba lubiąca samotność i stroniąca od ludzi; odludek.

Skorupiak morski, który jako schronienia używa pustych muszli ślimaków. Bywa nazywany krabem pustelnikiem lub rakiem pustelnikiem.

Ptak z rodziny kolibrowatych, koliber z rodzaju Phaethornis.

Pająk z gatunku pustelnik brunatny.

Nazwisko.