PUSTAWOŚĆ
Cecha miejsca, w którym jest niewiele osób lub rzeczy; stan, gdy czegoś jest dość mało.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Cecha miejsca, w którym jest niewiele osób lub rzeczy; stan, gdy czegoś jest dość mało.
pustawośćForma rzeczownika „pustawość”, mianownik i biernik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | pustawośćobecna forma | pustawości |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | pustawości | pustawościom |
| Biernikkogo? co? | pustawośćobecna forma | pustawości |
| Narzędnikkim? czym? | pustawością | pustawościami |
| Miejscownikw kim? w czym? | pustawości | pustawościach |
| Odchodnikod kogo? czego? | pustawości | pustawości |
| WołajnikTy... | pustawości | pustawości |
Zobacz, w jakich słowach występuje: pustawość
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.