PUSTACZARKA
Maszyna lub piec służący do wyrobu pustaków, czyli lekkich cegieł z otworami, wykorzystywanych do budowy ścian i stropów. Rzadziej bywa bardziej skomplikowanym mechanizmem o tym zastosowaniu.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Maszyna lub piec służący do wyrobu pustaków, czyli lekkich cegieł z otworami, wykorzystywanych do budowy ścian i stropów. Rzadziej bywa bardziej skomplikowanym mechanizmem o tym zastosowaniu.
pustaczarkoForma rzeczownika „pustaczarka”, wołajnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | pustaczarka | pustaczarki |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | pustaczarce | pustaczarkom |
| Biernikkogo? co? | pustaczarkę | pustaczarki |
| Narzędnikkim? czym? | pustaczarką | pustaczarkami |
| Miejscownikw kim? w czym? | pustaczarce | pustaczarkach |
| Odchodnikod kogo? czego? | pustaczarki | pustaczarek |
| WołajnikTy... | pustaczarkoobecna forma | pustaczarki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: pustaczarko
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.