PURANA
Utwór należący do klasy świętych tekstów staroindyjskich, zwykle o charakterze eposu; purany przedstawiają historię, religię i tradycję, a część z nich zawiera opowieści mitologiczne. Tradycja przypisuje ich autorstwo Wjasie.
Występuje w 1 słowniku
puranom
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
POKAŻ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaPokazuje rozpoznanie formy i zestawy odmiany. Pytania przy tabelach pomagają czytać przypadki, osoby i rodzaje.UKRYJ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaUkrywa rozpoznanie formy i zestawy odmiany.Odmiana obejmuje 10 form tego słowa.
PURANA
puranomForma rzeczownika „purana”, dajnik, liczby mnogiej, rodzaj żeński.
Rzeczownik
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | purana | purany |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | puranie | puranomobecna forma |
| Biernikkogo? co? | puranę | purany |
| Narzędnikkim? czym? | puraną | puranami |
| Miejscownikw kim? w czym? | puranie | puranach |
| Odchodnikod kogo? czego? | purany | puran |
| WołajnikTy... | purano | purany |
WYSTĘPOWANIE W INNYCH SŁOWACHWystępowanie w innych słowachZobacz, w jakich wyrazach pojawia śę ten sam fragment lub morfem.
Zobacz, w jakich słowach występuje: puranom
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.