PUNKTURKA
Element w postaci punktu lub krzyżyka, który w druku umożliwia precyzyjne dopasowanie kolorów; punktura.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Element w postaci punktu lub krzyżyka, który w druku umożliwia precyzyjne dopasowanie kolorów; punktura.
punkturceForma rzeczownika „punkturka”, dajnik i miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | punkturka | punkturki |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | punkturceobecna forma | punkturkom |
| Biernikkogo? co? | punkturkę | punkturki |
| Narzędnikkim? czym? | punkturką | punkturkami |
| Miejscownikw kim? w czym? | punkturceobecna forma | punkturkach |
| Odchodnikod kogo? czego? | punkturki | punkturek |
| WołajnikTy... | punkturko | punkturki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: punkturce
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.