PUNKTARKA
Przyrząd przeznaczony do znakowania rozmaitych rzeczy, w większości wypadków kawałków materiałów albo wyrobów z metalu.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Przyrząd przeznaczony do znakowania rozmaitych rzeczy, w większości wypadków kawałków materiałów albo wyrobów z metalu.
punktarkaForma rzeczownika „punktarka”, mianownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | punktarkaobecna forma | punktarki |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | punktarce | punktarkom |
| Biernikkogo? co? | punktarkę | punktarki |
| Narzędnikkim? czym? | punktarką | punktarkami |
| Miejscownikw kim? w czym? | punktarce | punktarkach |
| Odchodnikod kogo? czego? | punktarki | punktarek |
| WołajnikTy... | punktarko | punktarki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: punktarka
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.