PUKLERZ
Dawniej piechota i jazda chroniły ciało przed uderzeniami za pomocą wypukłej, okrągłej tarczy.
Przenośnie: obrona lub osłona przed czymś.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Dawniej piechota i jazda chroniły ciało przed uderzeniami za pomocą wypukłej, okrągłej tarczy.
Przenośnie: obrona lub osłona przed czymś.
puklerzuForma rzeczownika „puklerz”, miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | puklerz | puklerze |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | puklerzowi | puklerzom |
| Biernikkogo? co? | puklerz | puklerze |
| Narzędnikkim? czym? | puklerzem | puklerzami |
| Miejscownikw kim? w czym? | puklerzuobecna forma | puklerzach |
| Odchodnikod kogo? czego? | puklerza | puklerzówpuklerzy |
| WołajnikTy... | puklerzuobecna forma | puklerze |
Zobacz, w jakich słowach występuje: puklerzu
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.