PUKANINA
Strzelanie z broni palnej z przerwami; też hałas wywołany takim strzelaniem. Słowo bywa używane żartobliwie lub z lekceważeniem, zwłaszcza o strzelaniu nieregularnym.
Dźwięki powstające podczas stukania młotkiem.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Strzelanie z broni palnej z przerwami; też hałas wywołany takim strzelaniem. Słowo bywa używane żartobliwie lub z lekceważeniem, zwłaszcza o strzelaniu nieregularnym.
Dźwięki powstające podczas stukania młotkiem.
pukaninieForma rzeczownika „pukanina”, dajnik i miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | pukanina | pukaniny |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | pukaninieobecna forma | pukaninom |
| Biernikkogo? co? | pukaninę | pukaniny |
| Narzędnikkim? czym? | pukaniną | pukaninami |
| Miejscownikw kim? w czym? | pukaninieobecna forma | pukaninach |
| Odchodnikod kogo? czego? | pukaniny | pukanin |
| WołajnikTy... | pukanino | pukaniny |
Zobacz, w jakich słowach występuje: pukaninie
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.