PUER
W dawnej Polsce uczeń aptekarski, czyli chłopiec przygotowujący śę do zawodu aptekarza i pomagający w aptece.
Dziecko, chłopiec lub uczeń.
Występuje w 1 słowniku
puerze
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
POKAŻ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaPokazuje rozpoznanie formy i zestawy odmiany. Pytania przy tabelach pomagają czytać przypadki, osoby i rodzaje.UKRYJ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaUkrywa rozpoznanie formy i zestawy odmiany.Odmiana obejmuje 11 form tego słowa.
PUER
puerzeForma rzeczownika „puer”, miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
Rzeczownik
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | puer | puerzy |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | puerowi | puerom |
| Biernikkogo? co? | puera | puerów |
| Narzędnikkim? czym? | puerem | puerami |
| Miejscownikw kim? w czym? | puerzeobecna forma | puerach |
| Odchodnikod kogo? czego? | puera | puerów |
| WołajnikTy... | puerzeobecna forma | puerzy |
Inne formy
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | puery |
WYSTĘPOWANIE W INNYCH SŁOWACHWystępowanie w innych słowachZobacz, w jakich wyrazach pojawia śę ten sam fragment lub morfem.
Zobacz, w jakich słowach występuje: puerze
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.