PUCA
Osoba o pełnej, okrągłej twarzy i wydatnych policzkach, zwykle dziecko.
Wydatny, okrągły i pełny policzek.
Występuje w 1 słowniku
pucy
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
POKAŻ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaPokazuje rozpoznanie formy i zestawy odmiany. Pytania przy tabelach pomagają czytać przypadki, osoby i rodzaje.UKRYJ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaUkrywa rozpoznanie formy i zestawy odmiany.Odmiana obejmuje 10 form tego słowa.
PUCA
pucyForma rzeczownika „puca”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
Rzeczownik
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | puca | puce |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | pucyobecna forma | pucom |
| Biernikkogo? co? | pucę | puce |
| Narzędnikkim? czym? | pucą | pucami |
| Miejscownikw kim? w czym? | pucyobecna forma | pucach |
| Odchodnikod kogo? czego? | pucyobecna forma | puc |
| WołajnikTy... | puco | puce |
WYSTĘPOWANIE W INNYCH SŁOWACHWystępowanie w innych słowachZobacz, w jakich wyrazach pojawia śę ten sam fragment lub morfem.
Zobacz, w jakich słowach występuje: pucy
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.