PUBLICYSTYCZNOŚĆ
Cecha czegoś, co należy do publicystyki lub przypomina ją formą; zespół właściwości typowych dla publicystyki, czyli dziennikarstwa omawiającego współczesne problemy polityczne, gospodarcze i społeczne.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Cecha czegoś, co należy do publicystyki lub przypomina ją formą; zespół właściwości typowych dla publicystyki, czyli dziennikarstwa omawiającego współczesne problemy polityczne, gospodarcze i społeczne.
publicystycznośćForma rzeczownika „publicystyczność”, mianownik i biernik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | publicystycznośćobecna forma | publicystyczności |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | publicystyczności | publicystycznościom |
| Biernikkogo? co? | publicystycznośćobecna forma | publicystyczności |
| Narzędnikkim? czym? | publicystycznością | publicystycznościami |
| Miejscownikw kim? w czym? | publicystyczności | publicystycznościach |
| Odchodnikod kogo? czego? | publicystyczności | publicystyczności |
| WołajnikTy... | publicystyczności | publicystyczności |
Zobacz, w jakich słowach występuje: publicystyczność
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.