PUBLICYSTYCZNOŚĆ
Cecha czegoś, co należy do publicystyki lub przypomina ją formą; zespół właściwości typowych dla publicystyki, czyli dziennikarstwa omawiającego współczesne problemy polityczne, gospodarcze i społeczne.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Cecha czegoś, co należy do publicystyki lub przypomina ją formą; zespół właściwości typowych dla publicystyki, czyli dziennikarstwa omawiającego współczesne problemy polityczne, gospodarcze i społeczne.
publicystycznościForma rzeczownika „publicystyczność”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | publicystyczność | publicystycznościobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | publicystycznościobecna forma | publicystycznościom |
| Biernikkogo? co? | publicystyczność | publicystycznościobecna forma |
| Narzędnikkim? czym? | publicystycznością | publicystycznościami |
| Miejscownikw kim? w czym? | publicystycznościobecna forma | publicystycznościach |
| Odchodnikod kogo? czego? | publicystycznościobecna forma | publicystycznościobecna forma |
| WołajnikTy... | publicystycznościobecna forma | publicystycznościobecna forma |
Zobacz, w jakich słowach występuje: publicystyczności
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.