PSYCHIKA
Całokształt wrodzonych i nabytych cech oraz procesów wewnętrznych istoty żywej, obejmujących emocje, intelekt, wolę i predyspozycje, stanowiących o jej życiu wewnętrznym. Przykładowo silna psychika pomaga znosić stres.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Całokształt wrodzonych i nabytych cech oraz procesów wewnętrznych istoty żywej, obejmujących emocje, intelekt, wolę i predyspozycje, stanowiących o jej życiu wewnętrznym. Przykładowo silna psychika pomaga znosić stres.
psychikiForma rzeczownika „psychika”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | psychika | psychikiobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | psychice | psychikom |
| Biernikkogo? co? | psychikę | psychikiobecna forma |
| Narzędnikkim? czym? | psychiką | psychikami |
| Miejscownikw kim? w czym? | psychice | psychikach |
| Odchodnikod kogo? czego? | psychikiobecna forma | psychik |
| WołajnikTy... | psychiko | psychikiobecna forma |
Zobacz, w jakich słowach występuje: psychiki
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.