PSYCH
Osoba chora psychicznie lub zachowująca śę tak, jakby była chora psychicznie; słowo pogardliwe, np. „Ten psych znowu wszczął awanturę”.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Osoba chora psychicznie lub zachowująca śę tak, jakby była chora psychicznie; słowo pogardliwe, np. „Ten psych znowu wszczął awanturę”.
psychemForma rzeczownika „psych”, narzędnik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | psycha | - |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | psychowi | psychom |
| Biernikkogo? co? | - | psychów |
| Narzędnikkim? czym? | psychemobecna forma | psychami |
| Miejscownikw kim? w czym? | psychu | psychach |
| Odchodnikod kogo? czego? | psychy | psychpsychów |
| WołajnikTy... | psychu | - |
Zobacz, w jakich słowach występuje: psychem
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.