PSYCHASTENIK
Osoba, u której występuje psychastenia, czyli nerwica charakteryzująca śę osłabieniem woli, nieśmiałością, nadmiernymi skrupułami, obsesyjnymi zachowaniami, poczuciem nieprzydatności oraz brakiem aktywności.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Osoba, u której występuje psychastenia, czyli nerwica charakteryzująca śę osłabieniem woli, nieśmiałością, nadmiernymi skrupułami, obsesyjnymi zachowaniami, poczuciem nieprzydatności oraz brakiem aktywności.
psychastenikowiForma rzeczownika „psychastenik”, dajnik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | psychastenik | psychastenicy |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | psychastenikowiobecna forma | psychastenikom |
| Biernikkogo? co? | psychastenika | psychasteników |
| Narzędnikkim? czym? | psychastenikiem | psychastenikami |
| Miejscownikw kim? w czym? | psychasteniku | psychastenikach |
| Odchodnikod kogo? czego? | psychastenika | psychasteników |
| WołajnikTy... | psychasteniku | psychastenicy |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | psychasteniki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: psychastenikowi
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.