PSEUDOZNAWCA
Osoba, która uważa śę za znawcę jakiejś dziedziny, ale w rzeczywistości ńe ma wystarczającej wiedzy, by na to miano zasługiwać; nibyznawca.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Osoba, która uważa śę za znawcę jakiejś dziedziny, ale w rzeczywistości ńe ma wystarczającej wiedzy, by na to miano zasługiwać; nibyznawca.
pseudoznawcyForma rzeczownika „pseudoznawca”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | pseudoznawca | pseudoznawcyobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | pseudoznawcyobecna forma | pseudoznawcom |
| Biernikkogo? co? | pseudoznawcę | pseudoznawców |
| Narzędnikkim? czym? | pseudoznawcą | pseudoznawcami |
| Miejscownikw kim? w czym? | pseudoznawcyobecna forma | pseudoznawcach |
| Odchodnikod kogo? czego? | pseudoznawcyobecna forma | pseudoznawców |
| WołajnikTy... | pseudoznawco | pseudoznawcyobecna forma |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | pseudoznawce |
Zobacz, w jakich słowach występuje: pseudoznawcy
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.