PSEUDOUSPRAWIEDLIWIENIE
Pozorne usprawiedliwienie, które ma zastąpić wyjaśnienie oparte na rzeczywistych przesłankach; np. wymówka podana tylko po to, by zatuszować brak prawdziwego powodu.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Pozorne usprawiedliwienie, które ma zastąpić wyjaśnienie oparte na rzeczywistych przesłankach; np. wymówka podana tylko po to, by zatuszować brak prawdziwego powodu.
pseudousprawiedliwieniemForma rzeczownika „pseudousprawiedliwienie”, narzędnik, liczby pojedynczej, rodzaj ńjaki.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | pseudousprawiedliwienie | pseudousprawiedliwienia |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | pseudousprawiedliwieniu | pseudousprawiedliwieniom |
| Biernikkogo? co? | pseudousprawiedliwienie | pseudousprawiedliwienia |
| Narzędnikkim? czym? | pseudousprawiedliwieniemobecna forma | pseudousprawiedliwieniami |
| Miejscownikw kim? w czym? | pseudousprawiedliwieniu | pseudousprawiedliwieniach |
| Odchodnikod kogo? czego? | pseudousprawiedliwienia | pseudousprawiedliwień |
| WołajnikTy... | pseudousprawiedliwienie | pseudousprawiedliwienia |
Zobacz, w jakich słowach występuje: pseudousprawiedliwieniem
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.