PSEUDOKLASYK
Przedstawiciel nurtu literackiego z początku XIX stulecia w Księstwie Warszawskim, czerpiącego z naczelnych zasad francuskiego klasycyzmu.
Występuje w 1 słowniku
pseudoklasyków
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
POKAŻ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaPokazuje rozpoznanie formy i zestawy odmiany. Pytania przy tabelach pomagają czytać przypadki, osoby i rodzaje.UKRYJ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaUkrywa rozpoznanie formy i zestawy odmiany.Odmiana obejmuje 11 form tego słowa.
PSEUDOKLASYK
pseudoklasykówForma rzeczownika „pseudoklasyk”, odchodnik i biernik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
Rzeczownik
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | pseudoklasyk | pseudoklasycy |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | pseudoklasykowi | pseudoklasykom |
| Biernikkogo? co? | pseudoklasyka | pseudoklasykówobecna forma |
| Narzędnikkim? czym? | pseudoklasykiem | pseudoklasykami |
| Miejscownikw kim? w czym? | pseudoklasyku | pseudoklasykach |
| Odchodnikod kogo? czego? | pseudoklasyka | pseudoklasykówobecna forma |
| WołajnikTy... | pseudoklasyku | pseudoklasycy |
Inne formy
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | pseudoklasyki |
WYSTĘPOWANIE W INNYCH SŁOWACHWystępowanie w innych słowachZobacz, w jakich wyrazach pojawia śę ten sam fragment lub morfem.
Zobacz, w jakich słowach występuje: pseudoklasyków
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.