PSEUDODOWCIP
Rzadko: słaby, marny lub ńeudany dowcip.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Rzadko: słaby, marny lub ńeudany dowcip.
pseudodowcipemForma rzeczownika „pseudodowcip”, narzędnik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | pseudodowcip | pseudodowcipy |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | pseudodowcipowi | pseudodowcipom |
| Biernikkogo? co? | pseudodowcip | pseudodowcipy |
| Narzędnikkim? czym? | pseudodowcipemobecna forma | pseudodowcipami |
| Miejscownikw kim? w czym? | pseudodowcipie | pseudodowcipach |
| Odchodnikod kogo? czego? | pseudodowcipu | pseudodowcipów |
| WołajnikTy... | pseudodowcipie | pseudodowcipy |
Zobacz, w jakich słowach występuje: pseudodowcipem
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.