PSEUDO-POLAK
Osoba błędnie brana za Polaka albo taka, której polskość jest pozorna; niby-Polak.
Występuje w 1 słowniku
pseudo-polak
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
POKAŻ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaPokazuje rozpoznanie formy i zestawy odmiany. Pytania przy tabelach pomagają czytać przypadki, osoby i rodzaje.UKRYJ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaUkrywa rozpoznanie formy i zestawy odmiany.Odmiana obejmuje 11 form tego słowa.
PSEUDO-POLAK
pseudo-PolakForma rzeczownika „pseudo”, mianownik / biernik / wołajnik, liczby pojedynczej, rodzaj ńjaki.
Inne formy
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | pseudo-Polakobecna formapseudo-Polacypseudo-Polakapseudo-Polakachpseudo-Polakamipseudo-Polakipseudo-Polakiempseudo-Polakompseudo-Polakowipseudo-Polakówpseudo-Polaku |
WYSTĘPOWANIE W INNYCH SŁOWACHWystępowanie w innych słowachZobacz, w jakich wyrazach pojawia śę ten sam fragment lub morfem.
Zobacz, w jakich słowach występuje: pseudo-polak
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.