PRZYWŁASZCZYCIELKA
Kobieta, która bezprawnie przywłaszczyła sobie cudzą rzecz lub prawo.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Kobieta, która bezprawnie przywłaszczyła sobie cudzą rzecz lub prawo.
przywłaszczycielkiForma rzeczownika „przywłaszczycielka”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | przywłaszczycielka | przywłaszczycielkiobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | przywłaszczycielce | przywłaszczycielkom |
| Biernikkogo? co? | przywłaszczycielkę | przywłaszczycielkiobecna forma |
| Narzędnikkim? czym? | przywłaszczycielką | przywłaszczycielkami |
| Miejscownikw kim? w czym? | przywłaszczycielce | przywłaszczycielkach |
| Odchodnikod kogo? czego? | przywłaszczycielkiobecna forma | przywłaszczycielek |
| WołajnikTy... | przywłaszczycielko | przywłaszczycielkiobecna forma |
Zobacz, w jakich słowach występuje: przywłaszczycielki
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.