PRZYTUŁA
Nazwisko.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Nazwisko.
przytuleForma rzeczownika „Przytuła”, dajnik i miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | PrzytułaPrzytuła | PrzytułowiePrzytuły |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | Przytuleobecna formaPrzytuleobecna forma | PrzytułomPrzytułom |
| Biernikkogo? co? | PrzytułęPrzytułę | PrzytułówPrzytuły |
| Narzędnikkim? czym? | PrzytułąPrzytułą | PrzytułamiPrzytułami |
| Miejscownikw kim? w czym? | Przytuleobecna formaPrzytuleobecna forma | PrzytułachPrzytułach |
| Odchodnikod kogo? czego? | PrzytułyPrzytuły | Przytułów |
| WołajnikTy... | PrzytułoPrzytuło | PrzytułowiePrzytuły |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | Przytuły |
Zobacz, w jakich słowach występuje: przytule
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.