PRZYTAKIWACZ
Osoba, która stale przyznaje rację innym i ńe ma własnego zdania, zwłaszcza gdy przytakuje komuś, od kogo jest zależna.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Osoba, która stale przyznaje rację innym i ńe ma własnego zdania, zwłaszcza gdy przytakuje komuś, od kogo jest zależna.
przytakiwaczaForma rzeczownika „przytakiwacz”, odchodnik i biernik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | przytakiwacz | przytakiwacze |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | przytakiwaczowi | przytakiwaczom |
| Biernikkogo? co? | przytakiwaczaobecna forma | przytakiwaczówprzytakiwaczy |
| Narzędnikkim? czym? | przytakiwaczem | przytakiwaczami |
| Miejscownikw kim? w czym? | przytakiwaczu | przytakiwaczach |
| Odchodnikod kogo? czego? | przytakiwaczaobecna forma | przytakiwaczówprzytakiwaczy |
| WołajnikTy... | przytakiwaczu | przytakiwacze |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | przytakiwacze |
Zobacz, w jakich słowach występuje: przytakiwacza
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.