PRZYTAKIEWICZ
Osoba, która stale przyznaje komuś rację i ńe ma własnego zdania; przytakiwacz.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Osoba, która stale przyznaje komuś rację i ńe ma własnego zdania; przytakiwacz.
przytakiewiczaForma rzeczownika „przytakiewicz”, odchodnik i biernik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | przytakiewicz | przytakiewicze |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | przytakiewiczowi | przytakiewiczom |
| Biernikkogo? co? | przytakiewiczaobecna forma | przytakiewiczów |
| Narzędnikkim? czym? | przytakiewiczem | przytakiewiczami |
| Miejscownikw kim? w czym? | przytakiewiczu | przytakiewiczach |
| Odchodnikod kogo? czego? | przytakiewiczaobecna forma | przytakiewiczów |
| WołajnikTy... | przytakiewiczu | przytakiewicze |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | przytakiewicze |
Zobacz, w jakich słowach występuje: przytakiewicza
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.