PRZYPRAWA
Substancja dodawana do potraw w celu poprawienia ich smaku lub zapachu, np. sól, pieprz czy papryka.
Staropolszczyzna: sprzęt, przybory lub wyposażenie.
W środowisku przestępczym: herbata.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Substancja dodawana do potraw w celu poprawienia ich smaku lub zapachu, np. sól, pieprz czy papryka.
Staropolszczyzna: sprzęt, przybory lub wyposażenie.
W środowisku przestępczym: herbata.
przyprawomForma rzeczownika „przyprawa”, dajnik, liczby mnogiej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | przyprawa | przyprawy |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | przyprawie | przyprawomobecna forma |
| Biernikkogo? co? | przyprawę | przyprawy |
| Narzędnikkim? czym? | przyprawą | przyprawami |
| Miejscownikw kim? w czym? | przyprawie | przyprawach |
| Odchodnikod kogo? czego? | przyprawy | przypraw |
| WołajnikTy... | przyprawo | przyprawy |
Zobacz, w jakich słowach występuje: przyprawom
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.