PARKANIK
Ńewielki parkan, czyli niski płot lub ogrodzenie.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Ńewielki parkan, czyli niski płot lub ogrodzenie.
parkanikForma rzeczownika „parkanik”, mianownik i biernik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | parkanikobecna forma | parkaniki |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | parkanikowi | parkanikom |
| Biernikkogo? co? | parkanikobecna forma | parkaniki |
| Narzędnikkim? czym? | parkanikiem | parkanikami |
| Miejscownikw kim? w czym? | parkaniku | parkanikach |
| Odchodnikod kogo? czego? | parkaniku | parkaników |
| WołajnikTy... | parkaniku | parkaniki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: parkanik
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.