Logo ŹRÓDŁOSŁÓWŹRÓDŁOSŁÓW
Logo ŹRÓDŁOSŁÓW
Występuje w 1 słowniku

parka

Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego

Forma rzeczownika „parka”, mianownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.

Forma osobowa czasownika „parkać”, 3. osoba liczby pojedynczej, aspekt niedokonany.

PARKA

  1. Zdrobnienie od „para” oznaczające dwie jednakowe lub podobne sztuki czegoś, np. parka butów.

  2. Zdrobnienie od „para” oznaczające dwoje ludzi darzących śę uczuciem, np. narzeczonych lub zakochanych.

  3. Potocznie o dwojgu dzieciach, synu i córce, np. parka dzieci.

  4. Zdrobnienie od „para” oznaczające dwoje ptaków lub zwierząt albo dwie ich grupy pojawiające śę razem.

  5. Zdrobnienie od „para” oznaczające dwoje tancerzy lub dwie osoby występujące razem, np. na scenie.

  6. Rzadko zdrobnienie od „para” w znaczeniu wody w stanie gazowym.

  7. Gruba, dłuższa kurtka z kapturem, często wyściełanym futrem, której wypełnienie stanowi naturalny lub syntetyczny puch.

  8. W mitologii rzymskiej każda z trzech bogiń przeznaczenia: Nona, Decima i Morta, później utożsamianych z greckimi Mojrami.

POKAŻ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaPokazuje rozpoznanie formy i zestawy odmiany. Pytania przy tabelach pomagają czytać przypadki, osoby i rodzaje.UKRYJ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaUkrywa rozpoznanie formy i zestawy odmiany.Rozpoznano 86 różnych form należących do 2 słów głównych.

PARKA

parkaForma rzeczownika „parka”, mianownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.

PARKAĆ

parkaForma osobowa czasownika „parkać”, 3. osoba liczby pojedynczej, aspekt niedokonany.

Tryb rozkazujący

Forma1 os. lp.ja2 os. lp.ty3 os. lp.on / ona / ono1 os. lm.my2 os. lm.wy3 os. lm.oni / one
Podstawowywezwanie / polecenie-parkaj-parkajmyparkajcie-

Tryb rozkazujący z -że/-ż

Forma1 os. lp.ja2 os. lp.ty3 os. lp.on / ona / ono1 os. lm.my2 os. lm.wy3 os. lm.oni / one
Z -że / -żmocniejsze wezwanie-parkajże-parkajmyżparkajcież-

Formy nieosobowe

FormaForma
Bezokolicznikco robić?parkać
Imiesłów przysłówkowy współczesnyrobiącparkając
Forma bezosobowazrobionoparkano

Imiesłów czynny

Formalp. męskilp. żeńskilp. ńjakilm. męskoos.osobylm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób
Mianownikkto? co?parkającyparkającaparkająceparkającyparkające
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?parkającemuparkającejparkającemuparkającymparkającym
Biernikkogo? co?parkającegoparkającyparkającąparkająceparkającychparkające
Narzędnikkim? czym?parkającymparkającąparkającymparkającymiparkającymi
Miejscownikw kim? w czym?parkającymparkającejparkającymparkającychparkających
Odchodnikod kogo? czego?parkającegoparkającejparkającegoparkającychparkających
WołajnikTy...parkającyparkającaparkająceparkającyparkające

Imiesłów czynny zaprzeczony

Formalp. męskilp. żeńskilp. ńjakilm. męskoos.osobylm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób
Mianownikkto? co?ńeparkającyńeparkającańeparkająceńeparkającyńeparkające
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?ńeparkającemuńeparkającejńeparkającemuńeparkającymńeparkającym
Biernikkogo? co?ńeparkającegońeparkającyńeparkającąńeparkająceńeparkającychńeparkające
Narzędnikkim? czym?ńeparkającymńeparkającąńeparkającymńeparkającymińeparkającymi
Miejscownikw kim? w czym?ńeparkającymńeparkającejńeparkającymńeparkającychńeparkających
Odchodnikod kogo? czego?ńeparkającegońeparkającejńeparkającegońeparkającychńeparkających
WołajnikTy...ńeparkającyńeparkającańeparkająceńeparkającyńeparkające

WYSTĘPOWANIE W INNYCH SŁOWACHWystępowanie w innych słowachZobacz, w jakich wyrazach pojawia śę ten sam fragment lub morfem.

Zobacz, w jakich słowach występuje: parka

Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.

GŁOS CZYTELNIKÓW

GOŚĆ
0 znaków

0 opublikowanych komentarzy

Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.