PANTOFLARSTWO
Rzadko: zawód pantoflarza albo proces wyrabiania miękkiego domowego obuwia bez cholewek.
Ironicznie: cecha mężczyzny całkowicie podporządkowującego śę kobiecie, z którą jest w związku; też przejaw takiego podporządkowania.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Rzadko: zawód pantoflarza albo proces wyrabiania miękkiego domowego obuwia bez cholewek.
Ironicznie: cecha mężczyzny całkowicie podporządkowującego śę kobiecie, z którą jest w związku; też przejaw takiego podporządkowania.
pantoflarstwuForma rzeczownika „pantoflarstwo”, dajnik, liczby pojedynczej, rodzaj ńjaki.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | pantoflarstwo | pantoflarstwa |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | pantoflarstwuobecna forma | pantoflarstwom |
| Biernikkogo? co? | pantoflarstwo | pantoflarstwa |
| Narzędnikkim? czym? | pantoflarstwem | pantoflarstwami |
| Miejscownikw kim? w czym? | pantoflarstwie | pantoflarstwach |
| Odchodnikod kogo? czego? | pantoflarstwa | pantoflarstw |
| WołajnikTy... | pantoflarstwo | pantoflarstwa |
Zobacz, w jakich słowach występuje: pantoflarstwu
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.