PANTIZOKRACJA
Ustrój społeczny, gdzie najważniejsze urzędy pełnią równocześnie wszyscy obywatele; dziś traktowany jako utopia.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Ustrój społeczny, gdzie najważniejsze urzędy pełnią równocześnie wszyscy obywatele; dziś traktowany jako utopia.
pantizokracjoForma rzeczownika „pantizokracja”, wołajnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | pantizokracja | pantizokracje |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | pantizokracji | pantizokracjom |
| Biernikkogo? co? | pantizokrację | pantizokracje |
| Narzędnikkim? czym? | pantizokracją | pantizokracjami |
| Miejscownikw kim? w czym? | pantizokracji | pantizokracjach |
| Odchodnikod kogo? czego? | pantizokracji | pantizokracjipantizokracyj |
| WołajnikTy... | pantizokracjoobecna forma | pantizokracje |
Zobacz, w jakich słowach występuje: pantizokracjo
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.