PANTEISTA
Osoba wyznająca panteizm, czyli utożsamiająca Boga z przyrodą i zachodzącymi w niej zjawiskami.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Osoba wyznająca panteizm, czyli utożsamiająca Boga z przyrodą i zachodzącymi w niej zjawiskami.
panteistyForma rzeczownika „panteista”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | panteista | panteiści |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | panteiście | panteistom |
| Biernikkogo? co? | panteistę | panteistów |
| Narzędnikkim? czym? | panteistą | panteistami |
| Miejscownikw kim? w czym? | panteiście | panteistach |
| Odchodnikod kogo? czego? | panteistyobecna forma | panteistów |
| WołajnikTy... | panteisto | panteiści |
Zobacz, w jakich słowach występuje: panteisty
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.