PANTARKA
Ptak z rzędu kuraków, udomowiony, którego upierzenie jest białe, szare lub niebieskawe w jasne cętki; perliczka, perlica.
Mięso pantarki — ptaka z rzędu kuraków.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Ptak z rzędu kuraków, udomowiony, którego upierzenie jest białe, szare lub niebieskawe w jasne cętki; perliczka, perlica.
Mięso pantarki — ptaka z rzędu kuraków.
pantarkęForma rzeczownika „pantarka”, biernik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | pantarka | pantarki |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | pantarce | pantarkom |
| Biernikkogo? co? | pantarkęobecna forma | pantarki |
| Narzędnikkim? czym? | pantarką | pantarkami |
| Miejscownikw kim? w czym? | pantarce | pantarkach |
| Odchodnikod kogo? czego? | pantarki | pantarek |
| WołajnikTy... | pantarko | pantarki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: pantarkę
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.