OTRĘBA
Nazwisko.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Nazwisko.
otrębówForma rzeczownika „Otręba”, odchodnik i biernik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | OtrębaOtręba | OtrębowieOtręby |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | OtrębieOtrębie | OtrębomOtrębom |
| Biernikkogo? co? | OtrębęOtrębę | Otrębówobecna formaOtręby |
| Narzędnikkim? czym? | OtrębąOtrębą | OtrębamiOtrębami |
| Miejscownikw kim? w czym? | OtrębieOtrębie | OtrębachOtrębach |
| Odchodnikod kogo? czego? | OtrębyOtręby | Otrębówobecna forma |
| WołajnikTy... | OtręboOtrębo | OtrębowieOtręby |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | Otręby |
otrębówForma rzeczownika „otręby”, odchodnik, liczby mnogiej, rodzaj ńjaki.
Zobacz, w jakich słowach występuje: otrębów
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.