Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Lekko uderzać w coś, zwykle ręką lub palcem, wywołując odgłos; często pukać do drzwi, by ktoś otworzył lub wpuścił.
Potocznie: strzelać z broni palnej.
Potocznie: odbywać stosunek płciowy z kobietą; być stroną aktywną podczas stosunku seksualnego.
O sercu: bić.
Kierować śę w jakieś miejsce w celu podjęcia starań o rozstrzygnięcie sprawy.
Pukać śę: uderzać śiebie samego.
Staropolskie: pękać.
niepukającaForma gramatyczna hasła „pukać”: pact:sg:nom.voc:f:imperf:neg.
co było?
co by było?
| Forma | 1 os. lp.ja | 2 os. lp.ty | 3 os. lp.on / ona / ono | 1 os. lm.my | 2 os. lm.wy | 3 os. lm.oni / one |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Rodzaj męski | pukałbym | pukałbyś | pukałby | - | - | - |
| Rodzaj żeński | pukałabym | pukałabyś | pukałaby | - | - | - |
| Rodzaj ńjaki | - | - | pukałoby | - | - | - |
| Męskoosobowyosoby | - | - | - | pukalibyśmy | pukalibyście | pukaliby |
| Ńemęskoosobowyrzeczy / grupy bez osób | - | - | - | pukałybyśmy | pukałybyście | pukałyby |
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | pukanie | pukania |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | pukaniu | pukaniom |
| Biernikkogo? co? | pukanie | pukania |
| Narzędnikkim? czym? | pukaniem | pukaniami |
| Miejscownikw kim? w czym? | pukaniu | pukaniach |
| Odchodnikod kogo? czego? | pukania | pukań |
| WołajnikTy... | - | - |
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | ńepukanie | ńepukania |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | ńepukaniu | ńepukaniom |
| Biernikkogo? co? | ńepukanie | ńepukania |
| Narzędnikkim? czym? | ńepukaniem | ńepukaniami |
| Miejscownikw kim? w czym? | ńepukaniu | ńepukaniach |
| Odchodnikod kogo? czego? | ńepukania | ńepukań |
| WołajnikTy... | - | - |
| Forma | lp. męski | lp. żeński | lp. ńjaki | lm. męskoos.osoby | lm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób |
|---|---|---|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | pukający | pukająca | pukające | pukający | pukające |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | pukającemu | pukającej | pukającemu | pukającym | pukającym |
| Biernikkogo? co? | pukającegopukający | pukającą | pukające | pukających | pukające |
| Narzędnikkim? czym? | pukającym | pukającą | pukającym | pukającymi | pukającymi |
| Miejscownikw kim? w czym? | pukającym | pukającej | pukającym | pukających | pukających |
| Odchodnikod kogo? czego? | pukającego | pukającej | pukającego | pukających | pukających |
| WołajnikTy... | pukający | pukająca | pukające | pukający | pukające |
| Forma | lp. męski | lp. żeński | lp. ńjaki | lm. męskoos.osoby | lm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób |
|---|---|---|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | ńepukający | ńepukającaobecna forma | ńepukające | ńepukający | ńepukające |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | ńepukającemu | ńepukającej | ńepukającemu | ńepukającym | ńepukającym |
| Biernikkogo? co? | ńepukającegońepukający | ńepukającą | ńepukające | ńepukających | ńepukające |
| Narzędnikkim? czym? | ńepukającym | ńepukającą | ńepukającym | ńepukającymi | ńepukającymi |
| Miejscownikw kim? w czym? | ńepukającym | ńepukającej | ńepukającym | ńepukających | ńepukających |
| Odchodnikod kogo? czego? | ńepukającego | ńepukającej | ńepukającego | ńepukających | ńepukających |
| WołajnikTy... | ńepukający | ńepukającaobecna forma | ńepukające | ńepukający | ńepukające |
Zobacz, w jakich słowach występuje: niepukająca
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.