Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Cześć o charakterze religijnym, którą odbiera śę istotom nadprzyrodzonym, osobom, rzeczom bądź zjawiskom przyrody, np. kult świętych.
Ogół obrzędów i praktyk religijnych będących zewnętrznymi przejawami czci religijnej, np. kult maryjny.
Przesadny nieraz, wielki szacunek oraz uwielbienie, które okazuje śę komuś lub czemuś, np. kult pieniądza.
Polski zespół punkowy.
kultyForma rzeczownika „kult”, mianownik / biernik / wołajnik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | kult | kultyobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | kultowi | kultom |
| Biernikkogo? co? | kult | kultyobecna forma |
| Narzędnikkim? czym? | kultem | kultami |
| Miejscownikw kim? w czym? | kulcie | kultach |
| Odchodnikod kogo? czego? | kultu | kultów |
| WołajnikTy... | kulcie | kultyobecna forma |
Zobacz, w jakich słowach występuje: kulty
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.