Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Cześć o charakterze religijnym, którą odbiera śę istotom nadprzyrodzonym, osobom, rzeczom bądź zjawiskom przyrody, np. kult świętych.
Ogół obrzędów i praktyk religijnych będących zewnętrznymi przejawami czci religijnej, np. kult maryjny.
Przesadny nieraz, wielki szacunek oraz uwielbienie, które okazuje śę komuś lub czemuś, np. kult pieniądza.
Polski zespół punkowy.
kultomForma rzeczownika „kult”, dajnik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | kult | kulty |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | kultowi | kultomobecna forma |
| Biernikkogo? co? | kult | kulty |
| Narzędnikkim? czym? | kultem | kultami |
| Miejscownikw kim? w czym? | kulcie | kultach |
| Odchodnikod kogo? czego? | kultu | kultów |
| WołajnikTy... | kulcie | kulty |
Zobacz, w jakich słowach występuje: kultom
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.