Logo ŹRÓDŁOSŁÓWŹRÓDŁOSŁÓW
Logo ŹRÓDŁOSŁÓW
Występuje w 1 słowniku

krajowi

Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego

KRAJ

Obszar wyróżniający śę pod względem pewnych cech, np. przyrodniczych lub kulturowych; okolica, kraina.

Terytorium zamieszkane przez ludność, które tworzy zorganizowaną politycznie i gospodarczo wspólnotę, posiadającą własne władze; państwo, ojczyzna

Jednostka administracyjna funkcjonująca w systemach federalnych, np. w Czechach, na Słowacji lub w Rosji.

Dawniej: skraj, kraniec lub brzeg czegoś; w tym znaczeniu zachowane we frazeologizmie „moja chata z kraja”.

ŹRÓDŁOSŁÓWŹródłosłówPochodzenie i sens słowa.

ANALIZA MORFOLOGICZNAMorfemNajmńiejsza część słowa, która ma swoje znaczenie.

KRAJ = K + RAJ

KK - żywychRAJRAJ - raj
Opis:

Opis: Słowo KRAJ można odczytać jako złożenie dwóch morfemów: k oraz raj. Pierwszy człon, k, niesie znaczenie „żywych”, drugi zaś, raj, odnosi śę wprost do raju. Wspólny obraz budowy słowa rysuje śę zatem jako „raj żywych”. Dawniej cały świat był jednym krajem i krainą dlatego słowo KrajObraz oznacza kraju obraz. Wszystko to tworzy znaczenie, że ta przestrzeń i cała kraina jest rajem żywych.

KRAJ = K + RA + J

KK - żywiRARA - tworząJJ - działanie w otoczeniu
Opis:

Słowo KRAJ można odczytać również jako złożenie trzech morfemów: k („żywi”), ra („tworzą”) oraz j („działanie w otoczeniu”). Wspólny obraz budowy słowa rysuje śę zatem jako „żywi tworzą działanie w otoczeniu” – czyli przestrzeń, w której istoty żywe aktywnie kształtują swoje środowisko. Cały kraj i kraina jest efektem wspólnego działania istot w niej żyjących.

RODZINA WYRAZÓWRodzina wyrazówSłowa połączone klasyczną relacją słowotwórczą i wspólnym rdzeniem.

KRAJ

Formy pokrewne utworzone z jednego członu KRAJ.

  • KRAJOBRAZ

    Przestrzeń powierzchni ziemi postrzegana z określonego punktu, wraz z charakterystycznymi dla niej cechami przyrodniczymi i topograficznymi.

  • SKRAJ

    Końcowa, brzegowa część powierzchni lub terenu, znajdująca śę na jego obrzeżu.

  • OKRAJ

    Regionalnie: brzeg, krawędź lub skraj czegoś.

  • KRAJAĆ

    Dzielić coś na części ostrym narzędziem, zwykle ruchem posuwistym.

  • KRAJAK

    Nóż stolarski służący do nacinania drewna lub przecinania szkła.

  • KRAJAN

    Osoba mająca wspólne pochodzenie terytorialne z inną osobą, czyli pochodząca z tej samej okolicy, miejscowości lub kraju; rodak.

  • KRAJANKA

    Kobieta pochodząca z tej samej okolicy, miejscowości lub kraju co inna osoba; rodaczka.

  • KRAJKA

    Wąski, ozdobny pas tkaniny, często wzorzysty, wykorzystywany w strojach ludowych do opasywania talii lub jako ozdoba przyszywana do brzegu spódnicy.

  • KRAJACZ

    Przyrząd lub urządzenie służące do krojenia, np. warzyw albo innych produktów.

  • KRAJCZY

    Urzędnik dworski, którego pierwotnym zadaniem było krojenie i podawanie potraw monarsze; z czasem funkcja ta przekształciła śę w honorowy tytuł nadawany na dworze.

  • KRAJOWY

    Odnoszący śę do kraju jako terytorium lub państwa.

  • KRAJALNY

    Taki, który można pokroić; dający śę ciąć na kawałki.

  • KRAJARKA

    Urządzenie przemysłowe służące do rozcinania materiałów włóknistych ułożonych w stosy.

  • KRAJNIAK

    Mieszkaniec Krajny.

  • KRAJÓWKA

    Redakcja lub dział w mediach zajmujący śę wydarzeniami z terenu całego państwa.

  • KRAJIŃSKI

    Przymiotnik odnoszący śę do Krajiny.

  • KRAJOWIEC

    Osoba pochodząca z danego kraju, uznawana za jego rodowitego mieszkańca.

  • KRAJOWSKI

    Przymiotnik odnoszący śę do Krajowej, miejscowości w Polsce.

  • KRAJUSZEK

    Skrajny fragment, sama krawędź jakiegoś obiektu lub obszaru.

POKAŻ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaPokazuje rozpoznanie formy i zestawy odmiany. Pytania przy tabelach pomagają czytać przypadki, osoby i rodzaje.UKRYJ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaUkrywa rozpoznanie formy i zestawy odmiany.Rozpoznano 34 różnych form należących do 2 słów głównych.

KRAJ

KRAJOWIForma rzeczownika „kraj”, dajnik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.

Inne formy

FormaForma
Inne formydo dalszego uporządkowaniaKraje

KRAJOWY

KRAJOWIForma przymiotnika „krajowy”, mianownik i wołajnik, liczby mnogiej, rodzaj męski.

Przymiotnik

Formalp. męskilp. żeńskilp. ńjakilm. męskoos.osobylm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób
Mianownikkto? co?KrajowyKrajowaniekrajowakrajoweKrajowiobecna formaniekrajowikrajowe
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?krajowemuniekrajowemukrajowejniekrajowejkrajowemuniekrajowemukrajowymniekrajowymkrajowymniekrajowym
Biernikkogo? co?KrajowykrajowegoniekrajowegoniekrajowyKrajowąniekrajowąkrajowekrajowychniekrajowychkrajoweniekrajowe
Narzędnikkim? czym?krajowymKrajowąkrajowymkrajowyminiekrajowymikrajowyminiekrajowymi
Miejscownikw kim? w czym?krajowymkrajowejkrajowymkrajowychkrajowych
Odchodnikod kogo? czego?krajowegokrajowejkrajowegokrajowychkrajowych
WołajnikTy...KrajowyKrajowaniekrajowakrajoweKrajowiobecna formaniekrajowikrajowe

WYSTĘPOWANIE W INNYCH SŁOWACHWystępowanie w innych słowachZobacz, w jakich wyrazach pojawia śę ten sam fragment lub morfem.

Zobacz, w jakich słowach występuje: krajowi

Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.

GŁOS CZYTELNIKÓW

0 znaków

0 opublikowanych komentarzy

Nie ma jeszcze opublikowanych komentarzy.