BRZYDOTA
Cecha kogoś lub czegoś, co wywołuje niechęć swoim wyglądem albo innymi wrażeniami zmysłowymi.
Osoba lub rzecz odbierana jako nieładna.
Ogół zjawisk lub przedmiotów sprawiających ńeprzyjemne wrażenia estetyczne.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Cecha kogoś lub czegoś, co wywołuje niechęć swoim wyglądem albo innymi wrażeniami zmysłowymi.
Osoba lub rzecz odbierana jako nieładna.
Ogół zjawisk lub przedmiotów sprawiających ńeprzyjemne wrażenia estetyczne.
BRZYDOTYForma rzeczownika „brzydota”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | brzydota | brzydotyobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | brzydocie | brzydotom |
| Biernikkogo? co? | brzydotę | brzydotyobecna forma |
| Narzędnikkim? czym? | brzydotą | brzydotami |
| Miejscownikw kim? w czym? | brzydocie | brzydotach |
| Odchodnikod kogo? czego? | brzydotyobecna forma | brzydot |
| WołajnikTy... | brzydoto | brzydotyobecna forma |
Zobacz, w jakich słowach występuje: brzydoty
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.